Tijdens het opstellen van de rouwadvertentie voor mijn vader, die onlangs overleed, rees de vraag: moet naast echtgenoot, vader en opa ook nog 'tandarts' vermeld worden, hoewel hij al 27 jaar met pensioen was? Hij was immers niet zomaar iemand, hij was een tandarts.
De discussie of je een tandarts bent of alleen maar als tandarts werkt, is relevant. Sommige tandartsen zijn gepassioneerd en zetten zich volledig in, terwijl anderen hun taken oppervlakkig uitvoeren. Passie is een keuze, geen lidmaatschap.
In de tijd van mijn vader had bijna elke tandarts een eigen praktijk, waar hij continu druk mee was. Met een praktijk aan huis en een uitgebreide klantenkring, was hij niet zomaar een tandarts; hij was dé tandarts van het dorp, 24/7 beschikbaar.
Hoewel hij continu in de weer was met zijn tandartspraktijk, vond mijn vader ook balans door tijd buiten werk door te brengen. Na jarenlang hard werken besloot hij met pensioen te gaan en te verhuizen naar een rustiger plek. Een leven zonder tandheelkunde, maar vol van genieten van de natuur.
In de rouwadvertentie stond uiteindelijk geen 'tandarts', aangezien hij al lange tijd niet meer actief was in het vak. Toch ontvingen we verrassend veel kaarten van voormalige patiënten, zelfs na 27 jaar pensioen. Voor hen was hij nog steeds hun tandarts, zelfs tot in de dood.
Jerry Baas
